Bolesław Fac

Poeta, prozaik, publicysta
09.02.1929 12.01.2000 Międzychód

Biografia

Bolesław Fac urodził się 9 lutego 1929 roku w Międzychodzie. Dzieciństwo i młodość spędził w Bydgoszczy, gdzie uczęszczał do Miejskiego Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika. W 1947 roku zamieszkał w Gdańsku, a trzy lata później ukończył Conradinum i rozpoczął pracę w Stoczni Gdańskiej im. Lenina, gdzie był zatrudniony do 1982 roku, pełniąc m.in. funkcję kierownika Zakładowego Ośrodka Informacji Techniczno-Ekonomicznej.

Debiutował w 1956 roku na łamach dwutygodnika studenckiego „Kontrasty”, a pierwszą książkę wydał w 1959 roku. Był aktywnym animatorem życia literackiego w Gdańsku, współtworzył teatr studencki „Kontrapunkt”, grupę literacką „Seledyn” oraz kabaret „Szkoła Grafomanów”. W swoim dorobku miał kilkanaście tomów poezji, siedem powieści, sztuki teatralne oraz przekłady z literatury niemieckiej.

Od 1959 do 1981 roku należał do PZPR, a od 1960 roku był członkiem Związku Literatów Polskich, w którym pełnił funkcje sekretarza i prezesa gdańskiego oddziału. Od 1958 roku jego żoną była lekarka Maria Świderska. Zmarł 12 stycznia 2000 roku w Gdańsku i został pochowany na cmentarzu Srebrzysko.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Nagroda bydgoskiej „Wiosny Poetyckiej” za wiersz „Skarga byłego Wolnego Miasta Gdańska” (1962)
I nagroda w ogólnopolskim konkursie Wydawnictwa „Pojezierze” za powieść „Rzeźnia Maksa Heroda” (1979)
Nagroda miasta Mölle (Szwecja) Międzynarodowego Stowarzyszenia Autorów Postępowych za całokształt twórczości (1979)
Nagroda Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury (1991)

Ciekawostki

Był z wykształcenia inżynierem budownictwa okrętowego, ale zasłynął jako poeta i prozaik.
Jest patronem Konkursu Literackiego Miasta Gdańska od 2000 roku.
Współtworzył kabaret „Szkoła Grafomanów” wraz z Jerzym Afanasjewem.

Udostępnij