Jan Daniel Andrzej Józef Janocki
Biografia
Jan Daniel Andrzej Józef Janocki urodził się w Międzychodzie w Wielkopolsce, prawdopodobnie w zniemczonej rodzinie serbołużyckiej. Jego językiem domowym był niemiecki, ale czuł się Polakiem. Kształcił się w Dreźnie, a następnie dzięki stypendium studiował w instytucie pedagogicznym w Pforcie, gdzie zetknął się z przyszłymi wybitnymi postaciami kultury niemieckiej.
W 1745 roku przybył do Warszawy na zaproszenie Józefa Andrzeja Załuskiego, którego został sekretarzem. Po przyjęciu katolicyzmu i niższych święceń kapłańskich w 1750 roku, objął w 1751 roku funkcję prefekta nowo otwartej Biblioteki Załuskich, jednej z największych bibliotek ówczesnej Europy.
Janocki poświęcił życie porządkowaniu i katalogowaniu zbiorów, a także tworzeniu dzieł bio-bibliograficznych dokumentujących polską kulturę. Opracował m.in. słowniki uczonych, katalogi rękopisów oraz kroniki życia literackiego. Jego najważniejsze prace to „Janociana”, „Lexicon derer itztlebenden Gelehrten in Polen” oraz „Specimen catalogi codicum manuscriptorum Bibliothecae Zaluscianae”.
Chorowity, w 1775 roku utracił wzrok, jednak nadal pracował z pomocą innych. Zmarł w Warszawie 29 października 1786 roku, pozostawiając po sobie bogatą spuściznę naukową.