Zygmunt Unrug

Dyplomata, pułkownik
30.11.-0001 01.05.1732 Międzychód

Biografia

Zygmunt Unrug urodził się w 1676 roku w Międzychodzie, w rodzinie szlacheckiej herbu własnego. Był synem Krzysztofa Unruga, właściciela Międzychodu i Kargowej, oraz Bogumiły Jaskóleckiej. Po ojcu odziedziczył Poniec, Kawcze, Szelejewo i Zduny. Kształcił się w Lesznie, a następnie na Uniwersytecie we Frankfurcie. Był protestantem wyznania braci czeskich, co miało wpływ na jego późniejsze losy.

W życiu publicznym pełnił funkcję pułkownika armii koronnej, a od 1698 roku starosty gnieźnieńskiego. W 1705 roku potwierdził pacta conventa Stanisława Leszczyńskiego, a później przyczynił się do detronizacji Augusta II Sasa, ujawniając jego tajne listy. W 1708 roku został wysłany przez króla Leszczyńskiego do Berlina, aby zbadać nastawienie Fryderyka I do Polski, jednak misja nie przyniosła oczekiwanych rezultatów.

W 1715 roku Trybunał Główny Koronny w Piotrkowie skazał go na śmierć za rzekomo bluźnierczy wywód teologiczny, który znajdował się w jego silva rerum. Oskarżyciel, Andrzej Potocki, celowo przeinaczył cytat z katolickiego księdza, przedstawiając pytanie jako twierdzenie. Unrug, obawiając się kaźni, uciekł z kraju. W jego obronie stanęła szlachta, niektórzy biskupi, a nawet nuncjusz papieski. Ostatecznie Sejm w 1726 roku anulował wyrok, a w 1741 roku Trybunał oddalił pretensje oskarżycieli do jego majątku.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Był starostą gnieźnieńskim i pułkownikiem armii koronnej.
Przyczynił się do detronizacji Augusta II Sasa, ujawniając jego tajne listy.
Pełnił misję dyplomatyczną do Berlina w 1708 roku.
Został zrehabilitowany po niesłusznym wyroku śmierci za rzekome bluźnierstwo.

Ciekawostki

Był członkiem wspólnoty braci czeskich, co wpłynęło na jego prześladowania religijne.
Jego syn Krzysztof Zygmunt został generałem armii koronnej.
W obronie Unruga interweniował nawet papież Innocenty XIII.

Udostępnij